Seyr; bir yere varmak için değil, yolda kalabilmek için sürer.
Kesintisiz değil, kesintisizmiş gibi. Çizgiler yön göstermez;
yalnızca akışı hatırlatır. Aralara bırakılan çiçekler ise bir duruş değil,
kısa bir nefes gibidir.

Bu koleksiyon, dikkat çekmek için merkezde durmaz.
Göz, onu takip ettikçe anlam açılır. Çünkü bazı şeyler bakış sürdükçe görünür.

Seyr Koleksiyonu, formu sabitlemez; ona hareket bırakır. Desen, kendini dayatmaz; zeminle birlikte var olur.

Hafifliğiyle öne çıkmaz ama ağırlık yapmaz.

Gün içinde fark edilmeden eşlik eder, özel anlarda ise kendini yükseltmeden tamamlar.

Seyr, yerini zorlamayan bir akışın sakin bir devamıdır.